Wydawca treści

historia

Zarys historii Nadleśnictwa Chojnów

Lasy w obszarze dzisiejszego Nadleśnictwa Chojnów prędko stały się źródłem surowca drzewnego. Lokalizacja nad Wisłą i przy ważnych szlakach handlowych ułatwiała ich eksploatację. Żyzne tereny leśne szybko przekształcano w uprawy rolnicze. Zjawiska te  sprawiły, że już w XV wieku duże połacie lasów środkowego Mazowsza zostały przetrzebione. Z drugiej strony znaczne fragmenty lasów były już częścią majątków ziemskich których właściciele nie traktowali lasów wyłącznie jako źródła łatwego zysku. Przeciwnie, wykorzystywali zasoby leśne nie niszcząc ich.


Inne losy spotkały lasy królewskie. Niestety, nie zawsze sprawna administracja królewska nie powstrzymała dewastowania ich. Tym samym do zaborów dotrwały jedynie strzępy lasów koronnych na południowo-zachodnim Mazowszu.


Dużą zmianą w stanie lasu było stworzenie administracji leśnej na początku XIX w. przez zaborców. Lasy "rządowe" utworzone z byłego majątku królewskiego oraz dóbr zarekwirowanych objęto leśnictwami. Zaczęto urządzać lasy czyli inwentaryzować istniejące zasoby leśne i tworzyć plany gospodarcze w celu prowadzenia racjonalnej gospodarki. Pozytywne zmiany w "państwowej" gospodarce leśnej, wymuszone prawnie, miały swoje odzwierciedlenie w lasach innej własności. Duże leśne majątki rówież zaczęto zagospodarowywać z uwzględnieniem najnowszych osiągnięć nauki. W 1830 roku urządzono lasy Dóbr Wilanowskich. Był to też okres tworzenia i uposażania leśnej administracji terenowej. W tutejszych lasach pojawili się leśniczowie i gajowi.


Upadek Powstania Styczniowego i nowa zaborcza polityka przyniosły przykre konsekwencje. Większe majątki leśne obarczono daninami na rzecz uwłaszczonej ludności wiejskiej - serwitutami. Zwiększyło się rozdawnictwo lasów rządowych. Słaba kondycja majątków ziemskich przełożyła się na stan samej gospodarki. O ile na początku XIX wieku zahamowano proces odlesienia to koniec stulecia zapisze się jako jego przyśpieszenie.


Po odzyskaniu państwowości Polska przystąpiła do tworzenia nowej administracji leśnej. W czerwcu  1924 r. powołano w ostatecznej formie Lasy Państwowe. Najważniejszą jednostką administracyjną  Lasów Państwowych stały się nadleśnictwa. Na naszym terenie niewielkie kompleksy lasów własności Skarbu Państwa objęło Nadleśnictwo Warszawa przemianowane na początku lat 30-tych na Nadleśnictwo Skuły.  Stan lasów prywatnych nie zmienił się znacząco.


W 1945 roku powstała samodzielna jednostka pod nazwą Nadleśnictwo Chojnów. Swoim działaniem objęło byłe lasy państwowe oraz lasy majątków ziemskich upaństwowionych w ramach reformy rolnej. W 1972 roku Nadleśnictwo Chojnów zlikwidowano włączając jego lasy w skład Warszawskiego Zespołu Leśnego (WZL) jako Obręb Chojnów. Nieco później na skutek reorganizacji Lasów Państwowych zmienił się zasięg terytorialny Obrębu. W 1984 roku wraz z likwidacją WZL odtworzono Nadleśnictwo Chojnów które funkcjonuje mniej więcej w tej samej formie do dziś. W latach 1991-92 Nadleśnictwo Chojnów swoim zasięgiem obejmowało także Lasy Celestynowskie.